Czym jest współczynnik wykorzystania (CU)
Współczynnik wykorzystania (CU) to miara służąca do oceny efektywności oprawy oświetleniowej w dostarczaniu światła do określonego obszaru, takiego jak płaszczyzna robocza czy zadaszenie. Wyraża się go jako stosunek ilości światła docierającego do pożądanego obszaru do całkowitego światła wyemitowanego przez źródła światła w oprawie. Podczas obliczania współczynnika wykorzystania bierze się pod uwagę różne czynniki. Należą do nich współczynnik wykorzystania pomieszczenia, który uwzględnia właściwości odbijające powierzchni pomieszczenia, oraz sprawność oprawy oświetleniowej, która określa skuteczność oprawy w kierowaniu światła na pożądany obszar.
Do wyznaczenia współczynnika wykorzystania często stosuje się techniki symulacyjne, takie jak śledzenie promieni (ray tracing). Poprzez utworzenie modelu 3D oprawy oraz uwzględnienie czynników takich jak charakterystyka diod LED, geometria oprawy i warunki robocze, symulacja oblicza strumień świetlny oprawy. Strumień ten jest następnie mierzony na różnych płaszczyznach w zmiennych odległościach od oprawy, a stosunek światła padającego na te płaszczyzny do całkowitego światła wyemitowanego przez źródła światła reprezentuje współczynnik wykorzystania. Na współczynnik wykorzystania wpływ mogą mieć czynniki takie jak zastosowanie odbłyśników. Dodanie odbłyśników do oprawy może usprawnić przekierowanie światła w stronę obszaru docelowego, zwiększając w ten sposób wykorzystanie światła i podnosząc współczynnik wykorzystania.
Szukasz energooszczędnych rozwiązań aktywowanych ruchem?
Skontaktuj się z nami w sprawie czujników ruchu PIR, energooszczędnych produktów aktywowanych ruchem, przełączników z czujnikiem ruchu oraz komercyjnych rozwiązań typu Occupancy/Vacancy.
Najczęściej zadawane pytania
Jaki jest wzór na współczynnik wykorzystania oświetlenia
Aby wyznaczyć współczynnik wykorzystania dla oświetlenia, należy podzielić strumień świetlny docierający do pożądanej płaszczyzny przez strumień świetlny emitowany przez oprawę.
Ile wynosi współczynnik wykorzystania dla oświetlenia zewnętrznego
Współczynnik wykorzystania (K) dla oświetlenia zewnętrznego powinien wynosić ponad 30%, a wykorzystanie powierzchni powinno przekraczać 40% dla drogi, autostrady, placu lub terenu ogrodzonego.
Jakie czynniki wpływają na współczynnik wykorzystania w technice oświetleniowej
Czynniki wpływające na współczynnik wykorzystania w technice oświetleniowej obejmują poziom natężenia oświetlenia, olśnienie, cień, stosunek odstępu do wysokości zawieszenia, wysokość montażu lampy, oświetlaną powierzchnię, kolor otaczających ścian, ruch obiektu oraz współczynnik zapylenia/starzenia.
Czym jest współczynnik światła dziennego
Współczynnik światła dziennego (KEO) odnosi się do wyrażonego w procentach stosunku natężenia światła naturalnego wewnątrz pomieszczenia w punktach pomiarowych (co najmniej 5) do natężenia światła na zewnątrz budynku. Istnieją dwie główne metody wyznaczania KEO – instrumentalna (pomiarowa) oraz obliczeniowa.
